... جائی برای گریز به تنهائی هام ...

:: Home :: XML ::

ه‍.ش. ۱۳۸۶ خرداد ۱, سه‌شنبه

طعمه ی مرگ

از دریا پرسیدم که این امواج دیوانه تو،از کرانه های دریا چه می خواهند؟ چرا اینسان پریشان و دربدر،سر به کرانه های از همه جا بی خبر می زنند؟ دریا در مقابل سوالم گریست! امواج هم گریستند......... آنوقت دریا گفت: طعمه ی مرگ تنها آدمها نیستند. امواج هم مثل آدمها می میرند!و این امواج زنده هستند که لاشه ی امواج مرده را شیون کنان به گورستان سواحل خاموش می سپارند!!.....

Posted by AzzA at ۲۳:۲۲::


0 Comments:

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home

 
 

  Copyright © 2006      Designed: AzzA